Editorial #259 PDF Εκτύπωση E-mail
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ….

Αυτό που ζούμε τον τελευταίο καιρό με την κατάρτιση των συνδυασμών έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Από τη μία τα κόμματα αναζητούν ψήφους και από την άλλη υποψηφίους. Τι πρέπει όμως να περιλαμβάνει τελικά το προφίλ του ιδανικού υποψήφιου; Αν θα έπρεπε να δημοσιευτεί αγγελία φαντάζομαι πως θα ανέγραφε τα εξής…ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ που να διαθέτει μεγάλο σόι, καθαρό ποινικό μητρώο, να μην χρωστάει και της Μιχαλούς, καλό είναι να μην χρωστάει και στο μίνι μάρκετ της γειτονιάς, να έχει επαγγελματική καταξίωση στο χώρο του, να έχει κανένα φράγκο στην άκρη να ξοδέψει για την προβολή του και να μην έχει απαιτήσεις αν συγκεντρώσει πολλές ψήφους. Όσοι δημοσκόποι βγαίνουν στα παράθυρα και μιλάνε για μαζική αποχή μάλλον δεν ξέρουν τι τους γίνεται και θα διαψευστούν οικτρά. Όταν σε κάθε οικογένεια στην Ελλάδα υπάρχει και ένας υποψήφιος, πως θα τολμήσει ο συγγενής να μην πάει να ψηφίσει. Αφού πρέπει να στηρίξει την οικογένεια. Το αστείο είναι ότι πολλές οικογένειες έχουν παραπάνω από ένα υποψήφιο στο σόι. Όσο για αυτά που λένε σχετικά με το μνημόνιο και ψήφο διαμαρτυρίας κατά του μνημονίου, όταν έρχεται η ώρα της αυτοδιοικητικής ψήφου αυτά πάνε περίπατο. Ευελπιστώ ότι ο κόσμος δεν θα ψηφίσει με κομματικά κριτήρια και θα στηρίξει τις επιλογές του σε πρόσωπα και πράξεις. Θα αξιολογήσουν την πορεία κάθε υποψηφίου, το έργο του, την παρουσία του και το πόσο ρεαλιστικό είναι το όραμα του. Πάντως το μόνο θετικό που βλέπω σε όλη αυτή την κομμωδία είναι ότι είναι πολλοί οι νέοι που επιλέγουν να βάλουν υποψηφιότητα. Το θέμα είναι να αξιοποιηθούν και μετά τις εκλογές γιατί σίγουρα έχουν να προσφέρουν πολλά περισσότερα από κάποια φθαρμένα και κομματικά κατευθυνόμενα τσιράκια. Αν δεν τους αξιοποιήσετε όμως τότε πολύ φοβάμαι ότι θα είναι και η τελευταία φορά που θα δείτε νέους να συμμετέχουν στα κοινά.