Αυτή η στήλη εκφράζει αποκλειστικά δικές μου απόψεις προσωπικές και βιώματα, οπότε δεν θα μπορούσα να μην μοιραστώ μαζί σας την πρώτη μου επίσκεψη στο λιόφυτο. Ξέρω…θα προλάβετε πολλοί να σχολιάσετε «μα καλά τώρα πήγες πρώτη φορά;» και σίγουρα θα έχετε δίκιο, όμως η αλήθεια είναι ότι συστηματικά έβρισκα κάθε λογής δικαιολογία για να αποφύγω να βοηθήσω στη συγκομιδή. Όμως φέτος, λίγο η ψυχολογική μου κατάσταση, λίγο η ευαισθησία μου προς το πατέρα μου και λίγο η ανάγκη μου να αποδράσω από το lifestyle μου με οδήγησαν στο χωριό με μια ελαφρά αγροτουριστική διάθεση. Ελεγα μέσα μου «μα πόσο δύσκολο να είναι»! Δύο μέρες μετά και με όλο το κορμί μου σε αποσύνθεση έχω να πω ότι και επίπονη και πολύ κουραστική δουλειά είναι! Απαιτεί χέρια, συντονισμό, μεθοδικότητα, αντοχή και συγκέντρωση και πραγματικά μπράβο σε όλους όσους καταφέρνουν και μαζεύουν ελιές για ένα και δύο μήνες συνεχόμενα. Η αλήθεια όμως είναι ότι η επαφή με τη φύση καθαρίζει το μυαλό κάνει τα σημαντικά – ασήμαντα, διώχνει τις αρνητικές σκέψεις και σε φέρνει σε επαφή με τον εσωτερικό σου κόσμο. Γι’αυτό και μόνο λοιπόν αξίζει να το ζήσεις. Ασε που όταν δεις να καταγράφονται τα κιλά ελιές που μάζεψες και να παράγεται το λάδι σου αποκτά μια άλλη νοστιμιά…είναι το αποτέλεσμα του κόπου σου και αυτό το κάνει ακόμα καλύτερο!!!

For more articles: https://www.chilloutnews.gr/category/%ce%ac%cf%81%ce%b8%cf%81%ce%b1/