Ως λαός έχουμε κάποια κοινά χαρακτηριστικά, κάποια από αυτά κακά και άλλα καλά. Όμως δεν μπορώ να μην σταθώ σε ένα κοινό χαρακτηριστικό που είναι ακραία ενοχλητικό. Η ικανότητα μας να αποθεώνουμε και να ισοπεδώνουμε τον ίδιο άνθρωπο με διαφορά λίγων ημερών.
Το ίδιο εύκολα μπορούμε να πούμε τι ψυχάρα είναι ο Μπακασέτας όταν στα αποδυτήρια βγάζει ένα συναισθηματικό λόγο για να παρακινήσει τους παίκτες της Εθνικής να αγωνιστούν για την απώλεια του Μπαλντογκ και λίγες μέρες μετά να τον καταρρακώνουμε για μία κακή εμφάνιση και να τον αποκαλούμε παλτό και πολλά άλλα κοσμικά επίθετα. Τη μία σεζόν αποθεώνουμε τον πολυνίκη και πολυτροπαιούχο Αταμάν για την κατάκτηση του Ευρωπαϊκού και την επόμενη χρονιά τον αποκαλούμε ξεπερασμένο, Τουρκαλά και τόσα άλλα γιατί η ομάδα δεν αποδίδει σύμφωνα με τα δικά μας θέλω. Αυτό όμως δεν συμβαίνει μόνο στον αθλητισμό.
Το ίδιο συμβαίνει στην πολιτική και σε όλους τους κλάδους. Αυτό είναι το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της ιδιοσυγκρασίας του Έλληνα. Η αποθέωση με την ισοπέδωση μπορεί να απέχουν «μια άστοχη δήλωση» «ένα κακό παιχνίδι» ή μία «κακή μέρα στη δουλειά».
Η νηφαλιότητα πάει περίπατο, το κράξιμο είναι η καθημερινότητα μας και υπάρχουν εκείνοι που την αντιμετωπίζουν δημιουργικά, την φιλτράρουν και σηκώνουν ανάστημα, όμως υπάρχουν και εκείνοι που δεν μπορούν να τη διαχειριστούν.
Γι’αυτό σκεφτείτε πριν κράξετε κάποιον…μπορεί να βρεθείτε σύντομα και σεις οι ίδιοι στο επίκεντρο της κριτικής και τότε ίσως καταλάβετε πόσο δύσκολο είναι να τη διαχειριστείτε.
Γράφει για την Chillin Press ο Ανδρέας Γαρυφαλής
For more articles: https://www.chilloutnews.gr/category/%ce%ac%cf%81%ce%b8%cf%81%ce%b1/
