“Αν δεν το ζήσεις, δεν μπορείς να το καταλάβεις. Εδώ εγώ που το έχω ζήσει δεκατέσσερις φορές δυσκολεύομαι να το περιγράψω – πόσο μάλλον δε να το μεταφέρω και στο χαρτί..”
Αν δεν το ζήσεις, δεν μπορείς να το καταλάβεις. Εδώ εγώ που το έχω ζήσει δεκατέσσερις φορές δυσκολεύομαι να το περιγράψω – πόσο μάλλον δε να το μεταφέρω και στο χαρτί (ή στο πληκτρολόγιο, τέλος πάντων).
Η αλήθεια είναι ότι εκ πρώτης άποψης ακούγεται κάπως: περισσότερες από 500 μοτοσυκλέτες (κάποιοι μιλούν για εξακόσιες αλλά είναι αδύνατον πλέον να τις μετράμε μία μία όπως κάποτε), πηγαίνουν βόλτα και καταλήγουν σε ταβέρνα για φαγητό. Η αντίστοιχη περιγραφή για το ποδόσφαιρο θα ήταν «είκοσι δύο μαλάκες που κλωτσάνε μια μπάλα», ή για τον κινηματογράφο ότι «κοιτάμε ένα πανί για να περνάει η ώρα».
Το GASPIE 2026 όμως είχε πολλές συγκινητικές στιγμές. Η εικόνα τόσων εκατοντάδων φίλων και των κοριτσιών τους, ντυμένων στην πένα με φουλ προστατευτικό εξοπλισμό και τέτοια μοτοσυκλετιστική κουλτούρα, με γέμισε περηφάνια και χαρά. Το συναίσθημα όταν βλέπεις τόσο κόσμο που έχει έρθει για την προσπάθεια που κάνεις 17 χρόνια τώρα συγκρίνεται μόνο με την ικανοποίηση του Μέσι όταν βάζει γκολ και τραντάζει το Μπερναμπέου.
Η διαδρομή τα έσπαγε και φέτος: βουνό, θάλασσα, φυσικές πυραμίδες, ποτάμια, γέφυρες και τρομερή χλωρίδα και πανίδα (πρόβατα, κατσίκια και άλλα). Ένα τζοκεράκι έπρεπε να το παίξουμε εκείνη τη μέρα μιας και η τύχη μας χάρισε έναν μεγαλοπρεπή ήλιο, ενώ, προσέξτε, όλες οι προηγούμενες και οι επόμενες μέρες ήταν χάλια. Κερασάκι στην τούρτα το έξοχο (και πολύ) παραδοσιακό φαγητό και η πλάκα με τα φλουριά και τα δώρα. Και το ότι είχε μπλόκο για αλκοτέστ αμέσως μετά και μας σταμάτησαν ΟΛΟΥΣ για έλεγχο αλλά δεν είχε πιει κανείς, νομίζω είναι για ρεκόρ γκίνες.
Όσοι ήρθατε τώρα ξέρετε. Διαδώστε το και στους υπόλοιπους. Ραντεβού στο δρόμο για ένα συγκλονιστικό GASPIE 2027!
For more about GAS:
http://www.gasmoto.gr/
https://www.facebook.com/GASMotosportCulture/?fref=t
